Lente

Mensen die mij kennen weten dat ik een écht zomermens ben. De hele winter zeik ik over het weer. Ik heb het koud, ik word niet warm, ik heb het koud, ik functioneer niet, ik heb het koud, ik ben nukkig en ik heb het koud.
In februari is het op zijn top. Dan ben ik er goed klaar mee.
Het is vooral de lente. Echt, maak me GEK! En dan heb ik het nog niet eens over die overweldigende hartverwarmende, lentezon, nee juist die eerste middagjes dat je, als je heel veel geluk hebt, op een driehoekje in je achtertuin een streepje zon zonder wind kunt opvangen.

Dat geeft mij toch wel het ultieme lentegevoel. Dat ‘het komt, het KOMT!! gevoel’.
En als ‘ie er eenmaal is, de lente, dan volop genieten van de bloemen die gaan bloeien, de parken die tot leven komen, de kinderen die weer gaan steppen en als je me helemaal gek wilt krijgen: wijn op het terras! (wijn op het terras, ik val in herhaling, maar dit is mijn blog dus ik gooi hem er nog een keer in: MAAK ME GÉK!!!!!!)
Vogeltjes (en bouwvakkers) gaan fluiten, ik lust opeens geen lamsvlees meer en het gras lijkt groener, zelfs in je eigen tuin.
Je moet wel echt een ijskonijn van beton zijn wil je het ‘Het Is Lentegevoel’ niet kennen.
Mijn energievoorraad verdrievoudigt gewoon in de lente.

Voorjaarsmoeheid? AsJeBelieft zeg! De de hoeveelheid serotonine en dopamine in mijn bloed stijgt binnen een mum van tijd tot een kookpunt. Als het lente is krijg ik zin in dingen waar ik geen zin in heb.

En bij het idee dat het er aankomt krijg ik kriebels in mijn buik. Een brok in mijn keel. Tranen in mijn ogen. Ik neem weer afscheid van mijn aardappelstamper, de dop gaat op de rode wijn want: rosé. De winterblues maakt plaats voor dingen die écht belangrijk zijn.

Want in de lente is in principe niks belangrijk.

Afzeiken

Androidgebruikers zeiken massaal op iPhonegebruikers, “Echt, niks zo orgastisch als het vingeren van een iPhone”. Iphonegebruikers zeiken op de Blackberrygebruikers, Nikonaanhangers zeiken op mensen die een Canon kopen. Microsoftfans trekken hun wenkbrauwen omhoog en gaan bijna over hun nek als ze producten van Apple zien.

Allemaal één grote afzeikcultuur. Mensen! Asjeblieft! Er bestaat toch geen inhoud zonder vorm?! Ik vind het potsierlijk en negatief vertoon.

Mensen die websites bouwen met een contentmanagmentsysteem als WordPress vinden Joomla waardeloos, Bodycombat-instructors zeiken op de manier hoe ClubBattle-instructors hun bewegingen doen “Zij stoten niet, zij scheppen”.

Echt, who gives a fuck! Wat maakt het uit of iemand surft via Safari, Chrome of Explorer. Of zijn muziek binnenhaalt via iTunes. Waarom zou je er wakker van liggen als iemand zijn workout op een andere manier doet? Blijf bij je ambacht maar zeik niet op die van elkaar!

Blijf vooral bij je eigen ‘ding’! Want jouw ding is goed. Wees gelukkig met je Apple, blijf Microsoftfan, maak mooie websites in WordPress, geniet van je Bodycombat-lessen en doe dat met passie! Want dat maakt gelukkig. Denk na over je superioriteitsgevoel wanneer je zeikt op de ander. Wat zegt dat over jouw ambacht? Of heb je eigenlijk niets om je superieur over te voelen?