Als acht-jarig meisje typte ik mijn eerste teksten op een Apple Macintosh, waarvan gezegd wordt dat het de grondlegger is van wat nu de PC wordt genoemd.

De iPhone 6 heeft geen gemakkelijke start gehad. Weblogs publiceerden lijstjes met 100 redenen waarom de iPhone 6 waardeloos is. Het apparaat waarvoor men dagen in slaapzakken voor de Apple store lag ´sucks big time´ als je de recensies moet geloven.

Apple-haters konden naar hartenlust hun frustraties botvieren op deze Phone; hij buigt als je erop gaat zitten, je haar blijft erin vast zitten en het is afgekeken van Samsung.
Maar ieder nieuw Apple-product is bij de lancering de grond in geboord. Dat geldt voor de Macintosh (1984), de iMac (1998), de iPod (2001) en de iPhone (2007).

Vooropgesteld: ik vind de iPhone een apparaat met een hoog revolutionair/klasse gehalte. Ziet er smooth uit en werkt prima als je niet de behoefte hebt om zelf dingen te willen inrichten.

Maar die behoefte heb ik dus wel.

Apple gaat uit van het principe dat ´dingen gewoon moeten werken´. Nou, daar is iSam het volledig mee eens. Ongetwijfeld dat iLiefhebbers vinden dat ik volledig de iPlank missla, maar ik vind Apple wel heel voorzichtig met het toevoegen van nieuwe functies. Mijn iPhone is zo goed beveiligd, ze bepalen meer voor me dan mijn moeder ooit gedaan heeft.

Volgende (logische) stap is jailbreaken. (Beveiliging doorbreken waardoor je ook software buiten Apple’s App Store om kunt installeren). En ja, dat is ook not done volgens een grote groep mensen (lees: Apple freaks, van die types die ooit begonnen met ´Applelen´ en daarna Windows niet meer serieus nemen).

Maar Apple is daar niet blij mee. Wat ik vanuit het perspectief van dit miljoenenbedrijf natuurlijk wel begrijp. Het openstellen van mijn iPhone is niet echt handig voor hun verkoopsucces.

Maar het lukt niet. Dat jailbreaken. Dus ik hou het bij Apple´s App Store. Na drie pogingen tot jailbreaken besef ik: ik moet het er mee doen. En Steve had gelijk:

We think different

3.443 Comments