Pasen staat voor de deur. Voor gelovigen een belangrijk feest, voor de rest gewoon een vreetfestijn.

Ik denk bij Pasen aan paaseieren en geel crêpepapier. Niet echt heel voor de hand liggend maar dat is nou eenmaal het eerste wat in me opkomt.

Misschien komt dat doordat ik uit een ongelovig nest kom. Bij ons thuis ging niemand naar de hel maar ook niet naar de hemel. Geen hel, geen verdoemenis en niet naar de kerk. Wel had ik soms zondagse kleding, en ik begrijp tot op de dag van vandaag nog steeds niet waar dat nou eigenlijk goed voor was.

Ik had in de straat een vriendinnetje ´van de strenge kerk´, zoals wij dat noemden. Altijd een rok aan en ze hadden geen televisie. En hoe graag ik ook televisie keek, ik vond het reuze interessant om daar thuis te komen. Het rook daar in huis zelfs een beetje gelovig.

Op zondag mocht ik daar niet aanbellen van mijn moeder want ik moest rekening houden met hun geloof. Dan liepen mijn zus en ik soms langs hun huis en gluurden we nieuwsgierig naar binnen om een glimp op te vangen van wat zich daarbinnen afspeelde.
We zijn er nooit achter gekomen.

Maar nu lijkt Pasen een feestdag voor eieren, afbakbroodjes en chocolade geworden.

Ofwel: De Verlosser is ingeruild voor de Paashaas.
Goed; ik wens jullie een gezegend Paasfeest, of dat nou in het huis van God is, of in de IKEA.

6.535 Comments