De schaatsen blijven in het vet, strooizout kan in de opslag voor volgend jaar, ontluikende sneeuwklokjes en narcissen en de vogels fluiten alsof het al bijna mei is.

Afgelopen weekend maakten de wolken plaats voor een strakblauw, heldere lucht. Ja mensen, de lente is in aantocht. De dagen waarbij we met samengeknepen ogen door de felle zon naar buiten gaan, ze komen er aan.

Alsof de wereld ontwaakt.
Maart roert echt zijn staart!

Nu nog hopen dat april niet doet wat hij wil, maar het afgelopen weekend stemt mij alvast positief. Ik genoot met volle teugen van mijn cappuccino, in de hartverwarmende lentezon die ik in een klein streepje, in het hoekje van mijn balkon precies op kon vangen.

De zon heeft zich van zijn beste kant laten zien. En daarmee lijkt de weg vrij voor de lente die staat te trappelen om zich over het hele land te verspreiden.

Maar mijn moeder zegt: “Ja meid, groeit in februari het gras, met Pasen een dikke jas”. 
Nu slaat mijn moeder wat betreft het weer de plank niet vaak mis dus oké oké, ik juich nog niet te vroeg.

Want voor je ´t weet moet de witte wijn terug in de koelkast en zitten we weer massaal met glühwein in ons hand It giet oan! te schreeuwen.

7.105 Comments