Wij Nederlanders, wij zijn een nuchter volk. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg; dat werk. Massahysterie is ons vreemd.

Wij zijn zo´n nuchter volkje: wij gaan écht niet met driekwart van de Nederlanders (11,2 miljoen) een troonswisseling van 5 miljoen euro volgen met oranje tompoezen op tafel.

Wij lopen niet massaal in oranje, wij hangen geen vlag uit op de verjaardagen van leden van het koningshuis. Wij kopen geen Kroningstaarten, Kroningsburgers, Koningssoesjes, Koningsbollen, Koningssoep, Oranje hagel, Oranje raketten, Kroningslimonade, Koningstulpen, Koningswafels, Oranje plaknagels, Oranje plakwimpers, Vorstelijk Voorgegaarde Gehaktballetjes of Maxima tuinkabouters. Nee, doe maar gewoon, dan doen we al gek genoeg.

Niets is minder waar natuurlijk. Het Oranje wij heeft namelijk een ongekende massaliteit. Dit ‘wij’ is ondanks de wat meer moderne inkleding, een oud, traditioneel gebeuren. Het komt voort uit de ervaring dat mensen met elkaar verbonden willen worden.

Maar dat chauvinisme van ons, staat volgens mij garant voor cultuurbehoud. En er is natuurlijk helemaal niks mis mee als je trots bent op je cultuur, je taal, je land en dat ook uit wilt dragen.
Luidruchtig? Wij? Welnee, we zijn levensgenieters! Losbandig? Noem het vooruitstrevend. En direct, wij?! Joviaal zul je bedoelen! En dan onze haute cuisine. Wat wij Nederlanders allemaal niet kunnen met een aardappel! Andijviestamppot, wortelstamppot, spinaziestamppot. Preistamppot, erwtenstamppot en slastamppot. Daar kunnen ze over heel de wereld nog wat van leren.

Wij hebben molens, grachten, fietsen, Vincent van Gogh, Wiet, het homohuwelijk en de euthanasiewet. Maar ook hebben wij de Toppers in concert, sjoelen. Koektrommels, frikadellen, klaverjassen, swaffelen is een woord en hoewel we gierig en ongastvrij zijn: wij Hollanders hebben potverdorie wel een stuk zee drooggelegd!

En nuchter of niet: Wij Nederlanders hebben gisteren bewezen niet zozeer verdeeld te zijn in monarchisten en republikeinen, maar vooral aanhangers van Oranje te zijn.