Ik weet het, er is honger in Somalië, onrust in het Midden-Oosten, het einde van het PGB en Koninginnedag wordt verplaatst. Allemaal erg, dat vind ik echt, maar het is nu eenmaal een feit dat ik vorige week maandag op de weegschaal stond…
Er waren tijden dat ik geen putten in mijn kont had, mijn buik niet uitgeblubberd was en toch had ik toen alles behalve vrede met mijn lijf.
Maar vandaag de dag is er ook onvrede. Gelukkig was daar het breekpunt, en ik ben vol enthousiasme op de kar van het afvallen gesprongen. Om de overvloed van december van mijn lijf te spoelen heb ik mezelf op een heus dieet getrakteerd!
Te beginnen met de meneer de Weegschaal. Ik vond trouwens dat hij ietwat overdreef maargoed it was time to face the truth.
Zodoende eet ik-een kleine uitglijer daar gelaten-al anderhalve week zonder koolhydraten. Ik bak eieren, eet salades, noten (ongezouten), vis, vlees en ik roerbak me gek. Heb vandaag wel 4,8 kilometer hardgelopen en ik hoefde niet aan het zuurstof.
Die vijf kilo gaat me zeker lukken, zonder koolhydraten en een handjevol supporters aan de zijlijn.
En als het einddoel van deze vijf kilo (misschien trek ik ´m wel door naar zes) bereikt is, zal ik de rest van mijn leven nog slechts één keer per dag koolhydraten eten, wijn drink ik dan alleen nog bij gelegenheden en ik zeg je; dan ben ik dik tevreden!